Αλλάζουν οι όροι στη διαχείριση των ιδιωτικών χρεών, με το νέο πλαίσιο να επιχειρεί να βάλει συγκεκριμένα όρια τόσο στις απαιτήσεις που μπορούν να αντιμετωπίζουν οι οφειλέτες όσο και στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η προστασία όσων τηρούν μια ρύθμιση και καταβάλλουν κανονικά τις δόσεις τους. Με βάση τις νέες προβλέψεις, ο οφειλέτης που είναι συνεπής στη ρύθμισή του δεν θα μπορεί να βρίσκεται παράλληλα αντιμέτωπος με διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης, όπως κατάσχεση ή πλειστηριασμό.
Παράλληλα, επιχειρείται να μπει τέλος σε μια πρακτική που συχνά δημιουργεί αβεβαιότητα για όσους προσπαθούν να ρυθμίσουν τις οφειλές τους. Οι διαπραγματεύσεις δεν θα μπορούν να παρατείνονται επ’ αόριστον, καθώς θεσπίζονται συγκεκριμένα χρονικά περιθώρια μέσα στα οποία θα πρέπει να προχωρούν οι σχετικές διαδικασίες.
Ένα ακόμη σημείο που αφορά άμεσα τους δανειολήπτες είναι η προκαταβολή που μπορεί να ζητηθεί στο πλαίσιο μιας ρύθμισης. Το νέο πλαίσιο προβλέπει ανώτατο όριο 15%, περιορίζοντας έτσι απαιτήσεις για πολύ υψηλότερα ποσά που, σύμφωνα με την κυβέρνηση, μπορούσαν να φτάνουν ακόμη και στο 30%, 40% ή 50% της οφειλής.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η υποχρέωση παροχής αναλυτικής ενημέρωσης προς τον οφειλέτη. Ο servicer θα πρέπει να διαθέτει τα στοιχεία που αφορούν το χρέος και να τα γνωστοποιεί μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Αν δεν παρασχεθούν τα απαιτούμενα στοιχεία εντός 45 ημερών, προβλέπεται πάγωμα των τόκων για το συγκεκριμένο διάστημα.
Το μήνυμα της κυβέρνησης είναι ότι ο οφειλέτης θα πρέπει να γνωρίζει με σαφήνεια πόσα χρωστά, με ποιους όρους μπορεί να ρυθμίσει την οφειλή του και τι υποχρεώσεις έχει κάθε πλευρά. Στόχος είναι να περιοριστούν οι γκρίζες ζώνες στη διαδικασία και να υπάρχει σαφέστερο πλαίσιο για τη διαχείριση των χρεών.
Ταυτόχρονα, αυστηρότερο γίνεται το καθεστώς εποπτείας των servicers. Οι εταιρείες διαχείρισης θα βρίσκονται αντιμέτωπες με αυξημένες απαιτήσεις διαφάνειας και ελέγχου, ενώ προβλέπονται δεσμευτικές κυρώσεις σε περίπτωση παραβίασης των κανόνων.
Τα πρόστιμα μπορούν να φτάσουν έως και τις 500.000 ευρώ, αυξάνοντας σημαντικά το κόστος για όσους δεν τηρούν τις προβλεπόμενες διαδικασίες. Με αυτόν τον τρόπο επιχειρείται να μετατοπιστεί το βάρος από τις γενικές συστάσεις σε ένα σύστημα με συγκεκριμένες υποχρεώσεις και πραγματικές κυρώσεις.
Το νέο πλαίσιο έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η διαχείριση των ιδιωτικών οφειλών εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα ζητήματα για νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η νέα προσέγγιση θα πρέπει να λειτουργήσει ως δίχτυ προστασίας για όσους τηρούν τις συμφωνίες τους, χωρίς όμως να σημαίνει ότι οι οφειλές παύουν να είναι απαιτητές.
Η βασική αλλαγή είναι ότι η συνέπεια του οφειλέτη αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα. Όποιος τηρεί τη ρύθμισή του θα έχει συγκεκριμένη προστασία, ενώ παράλληλα οι εταιρείες που διαχειρίζονται τα χρέη θα πρέπει να λειτουργούν μέσα σε αυστηρότερους κανόνες και με μεγαλύτερη λογοδοσία.