Η κύρωση της σύμβασης παραχώρησης του Εθνικού Χιονοδρομικού Κέντρου Βασιλίτσας πέρασε από τη Βουλή αποκλειστικά με τις ψήφους της Νέας Δημοκρατίας, επιβεβαιώνοντας ότι, ακόμη και όταν όλοι μιλούν για «ανάπτυξη», οι πολιτικές διαφωνίες παραμένουν βαθιές ως προς τον τρόπο με τον οποίο αυτή πρέπει να επιτευχθεί.
Η κυβέρνηση παρουσιάζει τη συμφωνία ως μια μεγάλη ευκαιρία για τη Δυτική Μακεδονία. Επικαλείται επενδύσεις άνω των 35 εκατ. ευρώ, νέες θέσεις εργασίας και τη δυνατότητα να μετατραπεί η Βασιλίτσα σε έναν σύγχρονο ορεινό τουριστικό προορισμό, με οφέλη που θα διαχυθούν σε ολόκληρη την περιοχή. Σε μια περίοδο κατά την οποία η Δυτική Μακεδονία αναζητά νέο αναπτυξιακό βηματισμό μετά τη λιγνιτική εποχή, το επιχείρημα αυτό βρίσκει ακροατήριο.
Η αντιπολίτευση, από την άλλη, δεν αμφισβητεί την ανάγκη επενδύσεων, αλλά το περιεχόμενο της συγκεκριμένης σύμβασης. Θέτει ζητήματα για το οικονομικό αντάλλαγμα, τις εγγυήσεις υπέρ του Δημοσίου, την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, τις ασφαλιστικές δικλείδες για τις τοπικές κοινωνίες και την ισορροπία των υποχρεώσεων μεταξύ επενδυτή και κράτους. Πρόκειται για ενστάσεις που δεν μπορούν να απορρίπτονται ως απλή αντιπολιτευτική τακτική, καθώς αφορούν ζητήματα που σε κάθε μεγάλη παραχώρηση οφείλουν να εξετάζονται με αυστηρότητα.
Η πραγματικότητα, όμως, βρίσκεται συνήθως μακριά από τα κοινοβουλευτικά έδρανα. Οι κάτοικοι των Γρεβενών και της ευρύτερης περιοχής δεν θα αξιολογήσουν τη σύμβαση από τις ομιλίες στη Βουλή, αλλά από το αν θα δουν έργα, νέες θέσεις εργασίας, περισσότερους επισκέπτες και ουσιαστική τόνωση της τοπικής οικονομίας. Αν οι δεσμεύσεις μετατραπούν σε πράξεις, η επένδυση θα θεωρηθεί επιτυχημένη. Αν όχι, η συζήτηση για τους όρους της παραχώρησης θα επανέλθει ακόμη πιο έντονα.
Η Βασιλίτσα αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα φυσικά και τουριστικά πλεονεκτήματα της Δυτικής Μακεδονίας. Η αξιοποίησή της ήταν διαχρονικό αίτημα της τοπικής κοινωνίας. Αυτό που απομένει πλέον είναι να αποδειχθεί στην πράξη ότι η ανάπτυξη μπορεί να συμβαδίσει με τη διαφάνεια, την προστασία του δημόσιου συμφέροντος και τον σεβασμό στο μοναδικό φυσικό περιβάλλον της περιοχής.
Γιατί οι επενδύσεις δεν κρίνονται την ημέρα που ψηφίζονται στη Βουλή. Κρίνονται τα επόμενα χρόνια, όταν οι υποσχέσεις συναντούν την πραγματικότητα.
Μαρία Τσακνάκη